Oczywiście z zasady uległość oznacza wyzbycie się z decyzyjności i bezwarunkowe podporządkowanie. Czy zatem uległa kobieta powinna robić coś wbrew sobie gdy On tego chce? Odpowiedzialny i mądry Dominujący będzie znał granicę możliwości swojej uległej, będzie wiedział na co ją stać, co ją przerasta, zrobienie lub doświadczenie czego to będzie dla niej za dużo. To wymaga zrozumienia jej wnętrza, empatii, świadomości tego że jest kobietą i człowiekiem mającym własne ograniczenia. Spotyka się oczywiście relacje, w których Dominujący jest zimny, chłodny, całkowicie wyrachowany i wyzbyty z empatii a nawet emocji, a jego uległa to dosłownie szmaciana lalka w jego rękach. On tylko każe i wymaga, nie myśląc o tym czy ona jest gotowa, czy jest zdolna do wykonania polecenia, jakie będą tego konsekwencje dla niej i dla niego. Jeżeli w taką znajomość wejdzie nieodpowiednia lub nieprzygotowana do tego typu zachowań kobieta – każde przekroczenie granicy będzie dla niej upokorzeniem, utratą części siebie i traumą.

Jest także na szczęście piękna i pozytywna strona w przekraczaniu granic. Samodoskonalenie, dążenie uległej do bycia lepszą dla Pana i tym samym sprawianie jemu i sobie przyjemności płynącej z jego satysfakcji. To jednak jest możliwe w przypadku, gdy Dominujący jest świadomy granic swojej uległej, ale także wie które z tych granic może i powinien przekroczyć, które nagiąć i przesunąć – bo wie że to da Jemu i jej przyjemność. Bo zdaje sobie sprawę iż za jej strachem i niepewnością przez zrobieniem czegoś będzie kryła się przyjemność gdy już to zrobi i doświadczy, przyjemność której potem kobieta będzie chciała znowu zaznawać. To do Pana należy prowadzenie uległej, pokazywanie jej możliwości i granic oraz dążenie do tego by je przekraczała. Oczywiście o ile tylko przekroczenie takiej granicy okaże się kolejnym pozytywnym krokiem jej doskonalenia i rozwoju, a nie będzie powodem do torsji i powodowało traumy. A w skrajnych przypadkach odejścia i rozstania – bo to jest wg mnie jedną z dwóch głównych przyczyn (obok wypalenia i znudzenia) rozpadu klimatycznej relacji czy związku. To Dominujący wie gdzie chce zaprowadzić swoją uległą, jak ją ukształtować, co jej pokazać, czego wymagać i to on bierze odpowiedzialność nie tylko za to co się stanie z jej ciałem po przekroczeniu tej granicy, ale również za psychikę i za to jak na nią wpłynie to czego od niej wymaga. Mądrze prowadzona uległa odwdzięczy się jeszcze większym zaangażowaniem i oddaniem wtedy, gdy zobaczy że choć na początku co do jakiś praktyk, zachowań czy perwersji miała wątpliwości,  gdy wiedziała że czegoś nie chce ale postanowiła zaufać i posłuchać Pana. I okazało się że on wiedział co dla niej dobre, że jego doświadczenie i wiedza doskonale zdawały sobie sprawę z tego, że po przekroczeniu granicy była przyjemność, podniecenie, nowe doznania, radość z doskonalenia się i głębokie przekonanie o spełnianiu swojej powinności.

Ogromną przyjemność i pogłębienie bliskości daje Dominującemu oglądanie i doświadczanie przekraczania swoich możliwości przez uległą, poznawanie przez nią nowych rzeczy, doznań, emocji, które jeszcze kilka miesięcy temu były dla niej nie do pomyślenia  lub rodziły strach i wątpliwości. Potem rozmowa o jej odczuciach, myślach gdy robiła coś nowego i przyjemność płynąca z kształtowania swojej uległej i głębi jej zaufania.

Przekraczanie granic może przyjmować formę granic fizycznych lub psychicznych. Częstą praktyką stosowaną przez Dominujących jest polecenie przyjęcia jakiejś niewygodnej pozycji i sprawdzanie jak długo uległa w niej wytrzyma. Obserwowanie jej walki jaką toczy ze swoim ciałem, gdzie ono jest wrogiem a jej pragnienie posłuszeństwa wobec Pana i sprawienie mu przyjemności dobrym wykonaniem polecenia motorem napędowym. Jak dużo bólu i niewygody zadawanej samej sobie w tej sytuacji jest ona w stanie znieść – i to bólu zadawanego przez nią samą bo przecież w każdej chwili może powiedzieć sobie „DOŚĆ!” bo już nie wytrzymuje.

Granice psychiczne to z kolei doświadczanie z konieczności czegoś co budzi wstręt, niechęć, poniżenie, ból, wstyd itp. Odpowiedzialny Dominujący musi doskonale znać swoją uległą by wiedzieć, jakie przekroczenie granic i których granic wpłynie pozytywnie na Jego więź z nią, co będzie dawało pozytywny efekt dla jej oddania a tym co będzie skutkowało traumatycznymi przeżyciami kwestionującymi odpowiedzialność Pana i to czy jest odpowiedni dla niej, zniechęcenie bezmyślnością i brakiem zrozumienia a przede wszystkim utratę zaufania w Niego.

Zatem – czy przekraczać zatem swoje granice dla Dominującego?

Tak, jeżeli jest tego wart.

Tak, jeżeli wiecie że robi to odpowiedzialnie i dojrzale.

Tak, jeżeli mu ufacie i macie przekonanie iż będzie to dobre dla was.

Nie, jeżeli te granice godzą w waszą godność, szacunek do siebie samej (no chyba że tego akurat chcecie J )

Nie, jeżeli przekroczenie tych granic będą skutkowały długotrwałymi cielesnymi lub psychicznymi konsekwencjami (i ponownie – chyba że akurat tego szukacie)

Nie, jeżeli przekraczanie granic spowoduje zmniejszenie lub zanik zaufania do Dominującego

Chcę byś przyjeżdżała do mnie będąc niepewną, co się wydarzy, nieustannie podnieconą i gotową na przyjęcie Pana. Wejść do przedpokoju  w spódnicy, pończochach, szpilkach, koszuli, seksownej bieliźnie i zostać sprowadzoną na kolana, przed oblicze Pana, który stojąc przede Toną nakazuje rozpiąć guzik i rozporek u spodni…, który każe pieścić swoją męskość trzymając w dłoniach Twoją głowę, patrząc w Twoje oczy i dostrzegając w nich radość oraz chęć zaspokojenia Go, który dostrzega łzy w Twoich oczach, kiedy dławisz się
penisem, a jednocześnie nie odsuwasz głowy, chcąc spełnić Jego życzenie…

Twoje ciało stworzone jest dla Pana, stanowi Jego zaspokojenie i spełnienie seksualnych potrzeb. Przedmiotowe traktowanie w określonych sytuacja może bardzo pociągać i silnie działać na Ciebie… Zawsze pozostajesz do dyspozycji Pana…, późna pora i zmęczenie nie są wystarczającymi argumentami i nie równają się świadomości, że możesz zaspokoić swego Właściciela.

Dla Pana winnaś być Jego pełnym zaspokojeniem, zadowoleniem, spełnieniem i dumą… Starać się Go nie rozdrażniać, wprawiać w niepokój czy zawód. Jest Twoim uzupełnieniem, brakującą, ważną częścią Twojego „JA”… Pozwala Ci uwolnić siebie… Jest Właścicielem Twojego ciała oraz umysłu, otrzymuje to, czego chce w danej chwili…

Dostrzegam w kobiecie Kobietę, mimo iż jest moją uległą, mimo iż jest moją seksualną zabawką, zaspokojeniem, a Jej ciało jest zawsze dostępne dla mnie. Mimo upokorzenia, niekiedy poniżenia czy bólu – potrafię ją przytulić, ucałować, obdarzyć szacunkiem i poczuciem bezpieczeństwa. Bdsm nie stanowi dla mnie fundamentu, nie jest budulcem, a Kobieta to przede wszystkim delikatna, wrażliwa i ciepła istota…

Relacja ze mną będzie bardzo symbiotyczna, będziemy zależni od siebie, swoich emocji i potrzeb, bez scenariuszy, bez patosu, bez formalizacji, bez dystansu a elementy dominujące, występujące w „codzienności” będą idealnie z nią współgrały. Dojrzali ludzie potrafią sensownie i rozsądnie połączyć ze sobą dwa światy – ten klimatyczny i ten codzienny.

Chcę by Twój świat od chwili poznania mnie nabierał barw, byś dostrzegała inne kolory niż kilka podstawowych, widziała mieszanki kolorów. Byś czuła się bardziej radosna, częściej się uśmiechała, by biło od Ciebie poczucie przynależności, zadowolenia i spełnienia, świadomość że możesz stanowić dla Kogoś zadowolenie, spełnienie…

To czego Ci na pewno nie zabiorę i nie ograniczę to wolność słowa / wyrażania siebie oraz emocji, swoboda kontaktów międzyludzkich, kwestii zawodowych, spraw rodzinnych.

Na drugim końcu tej skali są czystej krwi masochistki, które często bardziej wolą przyjemność płynącą z odczuwania bólu niż seksu. Dla nich stworzeni są sadyści i Dominujący uwielbiający karać, maltretować czy wręcz znęcać się fizycznie, którzy chcą by suka ciągle przekraczała swoje możliwości przyjmowania bólu i tolerancji na niego.

Część uległych kobiet jest tak zafascynowana i wręcz zatracona w bólu, że bez doświadczania go nie są w stanie się podniecić ani tym bardziej przeżyć orgazmu. Dla masochistek ból to elementarny składnik relacji z Dominującym. Niestety zdarzają się przypadki, gdzie uległa pragnie zaznać i poczuć fizycznego bólu by stłamsić i przytłoczyć ból psychiczny jaki odczuwają. Czyli stany quasi depresyjne tuszują i przykrywają potrzebą cięcia się, robienia sobie krzywdy, zadawania fizycznego bólu. Ale po co to robić samej skoro może im ten ból zadawać Mężczyzna? Nigdy nie jestem pewien czy wtedy ich uległością w takiej relacji kieruje faktyczna potrzeba by realizować się jako oddana i posłuszna uległa osoba, czy też raczej pragnienie by otrzymywać i czuć ból maskując tę potrzebę uległością.

Oczywiście między jedną a drugą skrajnością istnieje wiele stanów pośrednich, tak więc każdy i każda znajdzie coś dla siebie. Nawet uległe które nie przepadają za bólem będą w stanie docenić podniecenie i przyjemność jaki daje gdy jest on umiejętnie dawkowany, zadawany w odpowiednim momencie z odpowiednią siłą. Czy to klapsy, czy gryzienie, czy ściskanie sutków, czy przyciskanie ciężarem ciała Dominującego, czy bolesne przytrzymywanie rąk lub nóg, czy chociażby ciągnięcie za włosy. Taki ból jest wspaniałym dodatkiem do seksu, do bliskości, pozwala uległej na przeżywanie dodatkowych bodźców które mimo iż formalnie są nieprzyjemne i bolesne, to poprzez uległą naturę kobiety są zamieniane na przyjemność i podniecenie.

Uległa może pragnąc bólu, ale nie godzi się na przykład na policzkowanie. Ma to związek z szacunkiem do samej siebie, którego naruszeniem granicy jest bicie po twarzy. Dominujący może ją chłostać, zadawać ból w prawie każdy inny dowolny sposób, ale nie będzie mógł bezkarnie bić ja po twarzy. Zazwyczaj tak to odczuwają bardzo samoświadome szacunku do siebie samej kobiety, które nie pozwolą by ktoś (bez względu kto i w jakiej sytuacji) bił je po twarzy, gdyż może to stać w sprzeczności z jej godnością i być w rezultacie bardzo w trudne do pogodzenia z samą sobą.

Kobieta może pragnąć poczuć i zaznać różnego rodzaju bólu i zatrzymać się na takim jego natężeniu i stężeniu, które będzie przekraczało granicę jej zdolności do wytrwania go. Często i uległa i Dominujący traktują tę granicę jak i umiejętność jej przesuwania jako dowód na oddanie i głębokość więzi jaka ich łączy. Uległa nie chcąc zawieść Dominującego będzie mimo skomlenia i płaczu przyjmowała kolejne razy by pokazać swojego Właścicielowi, że dla niego jest znieść więcej niż sądził. On z kolei będzie świadomie i w sposób wyrachowany zadawał jej większy ból niż ten który powinna znosić, właśnie po to by zobaczyć jak się zachowa, czy się podda czy też będzie akceptowała go dla niego, pragnąc by był z niej dumny i zadowolony.

Każda uległa może odczuwać przyjemność z różnego rodzaju bólu, począwszy od klapsów, poprzez chłostę (np. pejczem), wosk, uderzenia pasem, szpicrutą, poprzez bolesne wiązanie i unieruchamianie w jednej pozycji, obwiązywanie i wiązanie ciała sznurem, klamerki na sutki, bolesny i brutalny seks (zwłaszcza analny bez nawilżenia). Dalej są brutalniejsze metody: bicie, kopanie, chodzenie po uległej, fisting, silne podduszanie, igły, krwawe znakowanie ciała w postaci blizn kończąc na skrajnych przypadkach maltretowania, łamania kości, wycinania skóry lub pewnych części ciała. A to wszystko co wymieniłem to i tak tylko część szerokiego spektrum. Jak już mówiłem – dla każdego coś się znajdzie