Część praktyk mimo iż pociąga to budzi strach i obawy związane z cielesnością, zdrowiem fizycznym, z kolei część daje niepokój związany z szacunkiem do samej siebie i zdrowiem psychicznym. Piękną chwilą jest ta, gdzie mimo obaw i niepewności uległa przy wsparciu Pana (lub na jego stanowczy rozkaz, mający ją zmusić do zrobienia  tego trudnego kroku i przekroczenia jej własnego rubikonu) robi to, czego się obawiała. I wtedy następuje przełamanie, gdzie po przeżyciu tego co było trudne, dziwne, niewłaściwe lub niedopuszczalne w jej myślach przychodzi zadowolenie i szczęście. Wewnętrzna zmiana podejścia do obaw, zmiana perspektywy patrzenia na to.

Wśród najczęściej wymienianych praktyk budzących u niektórych  uległych problem z ich akceptacją można wymienić:

– podduszanie

– podwiązanie do sufitu

– opluwanie

– policzkowanie

– seks analny (także na sucho)

– fisting

– piss (na ciało lub do ust)

– oddawanie innym (w tym także za pieniądze)

– osoby trzecie oglądające was

– osoby trzecie uczestniczące w seksie

– ukryty masochizm i czerpanie przyjemności z odczuwania bólu

– silne unieruchomienie ciała, przywiązywanie go do różnych mebli

– obroża

– animal i seks ze zwierzętami

– przebieranki

– pet play i zabawa w zwierzaka

– odgrywanie roli

– ekshibicjonizm w miejscu publicznym

– publiczna uległość

– rozciąganie otworów

– maltretowanie piersi, sutków, cipki i odbytu

– klamerki na sutki i wargi sromowe

– większa kontrola nad codziennością – decydowanie o tym co robi w wolnym czasie, kiedy i co je, kiedy idzie spać

– totalna kontrola, łącznie z decydowaniem czy może iść do łazienki albo wc

– wyzywanie i słowne szmacenie, upodlanie, poniżanie

– traktowanie jak dziwkę czy przedmiot

– krew (igły, upuszczanie, haki)

– pozorowany gwałt

– szantaż

– i zapewne wiele, wiele innych

Jak widzicie jest całe spektrum przeróżnych praktyk, które w zależności od indywidualnego podejścia każdej kobiety są przez nią akceptowalne lub nie. Jedne podniecają, inne odrzucają, jeszcze inne wywołują stanowczy sprzeciw lub.. równie stanowcze „O tak! Chce tego! Panie zrób mi tak, proszę”

Innym typem praktyk są te, wyniesione z dzieciństwa czy wychowania, które obecnie są odbierane mocno erotycznie. Mam tu na myśli np: stanie w kącie czy klęczenie za karę, bicie pasem czy dawanie klapsów przez ojca, ścisła kontrola wyjść/odrabiania lekcji/chodzenia spać itp.  Tego typu praktyki stosowane jako środki wychowawcze są często odbierane jako przesiąknięte erotyzmem i  seksualnością w momencie,  gdy dziewczyna dorasta i dojrzewa. Uświadamia sobie,  że to ją podniecało, silnie działało na jej ciało ale za chwilę idzie kontra w postaci argumentów, że przecież tak nie może myśleć, że to był jej ojciec, że to niewłaściwe. I potem jako już dojrzała kobieta z jednej strony wie co ją podnieca, jakich praktyk pragnie, co chciałaby przeżyć ale z drugiej neguje to i zaprzecza temu, bo ma to wg niej silnie negatywne  podłoże.

Wiele kobiet uważa, że one jako jedyne odczuwają „złe” podniecenie np: z policzkowania, klapsów czy opluwania. Uważają się za dziwne i zboczone, bo przecież to niewłaściwe, że przecież inne kobiety tego nie chcą i to ich nie pociąga. Ale to niewłaściwe myślenie, bowiem spora grupa kobiet odczuwa przyjemność i podniecenie płynącą z rzeczy i praktyk, które wedle ich gustu i obowiązujących norm społecznych są niewłaściwie. Zatem jeżeli macie podobne obawy to na pewno nie jesteście pod tym względem same, nie jesteście jedynymi, które mają wątpliwości, które muszą bić się z myślami. A skoro inne kobiety przed wami zaakceptowały i praktykują z radością tego typu perwersyjne rzeczy, skoro im udało się odnaleźć mimo obaw drogę ku temu to czemu ma się wam nie udać?