Czy bycie submissive za pieniądze opiera się na chęci do uległości czy na chęci do pieniędzy? Czy ta osoba nadal byłaby tak samo podporządkowana, pokorna i posłuszna, gdyby nie wiązało się to z wynagrodzeniem lub prezentami? Czy nadal czułaby powinność wobec Pana, chciała mu służyć, być do jego takiej samej dyspozycji bez gratyfikacji? Co jest motywacją takiej osoby oczekującej pieniędzy za swoją służbę? Chyba nie stworzenie więzi i poczucia przynależności?

W przypadku klimatu Domin i uległych kwestia sponsorowana Pani jest obecnie wręcz prawie zawsze wpisana w taką relację. Że niby to wzmacnia podniecenie mężczyzn, że płacą za bycie poniżanym, upokarzanym, za możliwość ulegania dominie. Staje się to smutnym standardem zamiast być możliwością do wyboru dla uległego. Zajrzyjcie na www.bdsm.pl i sprawdźcie sami, ile jest ogłoszeń domin, które oczekują wsparcia/gratyfikacji finansowej a ile takich, które szukają uległej osoby bez tego aspektu. W pierwszym przypadku jest to ponad 1100 ogłoszeń, w drugim 340. Bardziej mi się taka dominacja wymagająca „daniny” kojarzy z Only Fans aniżeli klimatem bdsm opartym na silnej emocjonalnej i mentalnej więzi. Wszystko za fasadą „bo uległego to podnieca, bo on jest od tego by dbać o swoją Panią”. A tak naprawdę to sposób na wyciąganie od nich pieniędzy, bo jak coś intymnego można stworzyć, gdy ma się 3 czy 4 uległe bankomaty?

Jak zawsze trzymam się zasady, że jeżeli obu stronom to odpowiada, godzą się na jasno ustalone warunki, to jest to ich sprawa. Jeżeli jednak słyszę, że kobieta uważa się za uległą ale bez sponsorowania jej ze strony Pana nie będzie ulegać, to budzi to we mnie jasny sprzeciw odnośnie jej motywów, które kierują ją w stronę klimatu Dom/sub. Mamy już pseudo dominujących, to może teraz czas na pseudo uległe?