Jeśli zerwiesz zaręczyny, co dalej ? Niektórzy twierdzą, że można zbudować klimatyczny związek i wiem, że takie istnieją, jednak czy chciałabyś w takiej relacji zakładać rodzinę lub czy nie odebrałabyś sobie szansy, żeby ją założyć ?
Jeśli będziesz trwać w obecnym związku, zapewne zaczniesz rodzinę budować. Kiedy się na tym skupisz, zapomnisz na dłuższą chwilę o klimacie. Potem jednak może dać o sobie znać.
Na moim własnym przykladzie – jestem Tobą ileś lat później. Z tą tylko różnicą, że wcześniej nie realizowałam się w klimacie właśnie w obawie, że zamknie mnie to na „normalne”życie. Oczywiście męża nie dało się zmienić z wanilii w dominującego. Po wielu latach gdy mam już rodzinę, pragnienie klimatu wróciło. Tak, realizuję je z mężczyzną w sytuacji jak ja. Różnica jest taka, że oboje jesteśmy już dojrzali. Ja więc nie jestem jakoś super podatna na manipulacje,więc każdy poznany korzystacz od razu idzie w odstawke,a obecny partner klimatyczny też wie gdzie jest granica w dominacji poza-łóżkowej. Uczucie jest, ale już takie inne, takie do pewnego momentu. Wiem, że powinnam mieć poczucie, że krzywdzę męża, no ale niestety nie mam.. On mi tego nie da i nawet chyba bym nie chciała , żeby dawał, bo to jakoś mi się „kłóci”.
Pomysl czy chcesz założyć rodzinę, mieć dzieci, czy chciałabyś to mieć w związku klimatycznym., masz do tego prawo. Z drugiej strony może nie czujesz się w zakładaniu rodziny i waniliowym związku- i do tego też masz prawo.
Wiem, przecież prawdopodobnie sama nie wiesz 😉
Jednak jedyna rada dla Ciebie to taka, żeby nie słuchać rad, każdy radca patrzy z swojej perspektywy, ale nie jest Tobą.

Tu akurat nietrafiona uwaga – nie wyobrażam sobie być w relacji bez pełnej przejrzystości i mój partner wie o mojej przeszłości oraz o aktualnych przemyśleniach. Stara się mnie wspierać, ale jest to trudne do pogodzenia. Mimo twardego charakteru i jakiegoś ocierania czasami o soft formy bdsm widzę w nim spory opór przed wchodzeniem w to głębiej, a o jakiejś formie zależności psychicznej (która dla mnie jest najbardziej pociągająca) właściwie nie ma mowy. Sam fakt namawiania go na podjęcie próby jest dla mnie trudny i trochę przeczy moim potrzebom.
Z konsekwencji trwania w takim impasie zdaję sobie sprawę i nie chcę do nich dopuścić. Zastanawiam się czy jest jakieś inne wyjście.

Tak, zdecydowanie wraz z upływem czasu będziesz czuć coraz większą potrzebę i tęsknotę za realizacją tych pragnień, jeżeli już teraz sama analizujesz to co się dzieje i widzisz ewidentne przykłady kierowania się swoją uległa naturą aby ją spełnić i zadowolić. Już nie jesteś szczera wobec narzeczonego w kwestii seksu, a zapewne nie wie też o Twojej uległości i możliwe, że przeszłości z nią związanej. Nie pogodzisz tego z obecnym związkiem i przyszłym małżeństwem, bo zapewne prędzej czy później dojdzie do zdrady, której Twój partner/mąż nie będzie winien. Zatem albo już teraz postąpisz właściwie oraz dojrzale i zerwiesz zaręczyny aby móc realizować się w uległości już jako bardziej doświadczona i świadoma kobieta, albo weźmiesz ślub czekając na moment, kiedy potrzeby i pragnienia będą zbyt silne, by je powstrzymać i zdradzisz męża. Czyli albo zranisz go mniej teraz lub bardziej w przyszłości. Postaw się na chwilę w jego pozycji i spójrz na waszą przyszłość, na to co go czeka i czego o Tobie nie wie.

Dziękuję za odpowiedź. Na te chwilę jestem w waniliowym związku 1,5 roku i niestety są momenty gdy „czegoś” mi brakuje, a seks bardziej frustruje niż daje przyjemność. Najtrudniejszy był początek, by przeskoczyć w realia normalności. Później wszystko zaczęło się jakoś układać i z czasem nawet ta waniliowa bliskość zaczęła być ciekawa, bo pierwszy raz oparta o uczucia. Z czasem jednak jest coraz ciężej. Łapię się na tym, że wyłapuję w swoim otoczeniu silniejsze charaktery i staram się przypodobać, jakby licząc na docenienie moich starań. Czasem czuję się jakbym psychicznie już zdradzała swojego narzeczonego. Boję się bardzo, że kiedyś mogę mieć problem z zahamowaniem swoich potrzeb i pójdzie to za daleko. Nie chcę tego tłumić, właściwie chciałabym swoją uległość rozwijać już z troską o siebie, ale nie mam pomysłu jak to pogodzić z obecnym związkiem. Chyba po prostu będę musiała wybrać.

Jeżeli masz wspaniałego mężczyznę spoza klimatu to zostaje Ci raczej tylko zaakceptowanie swojej przeszłości i tego, że miałaśm niestety jak to dobrze ujęłaśm „korzystaczy” a nie dominujących. Może udałoby się to, jeżeli Twoja natura nie będzie tak negatywnie zabarwiona wspomnieniami i doświadczeniami z czasów, gdy realizowałaś się w niej (lub może tylko próbowałaś się realizować z powodu nieodpowiednich mężczyzn)? Jak rozumiem ten etap zostawiasz za sobą i nie chcesz się ponownie realizować ze względu na obecne życie, które masz i z którego jesteś zadowolona. Możesz być uległa, świadoma tej natury, pogodzić się tak jak tego pragniesz z tą częścią siebie mimo negatywnych doświadczeń i przejść, jakie masz za sobą, a nastepnie i mieć nadzieję, że nie będzie ona zbyt mocno utrudniała Ci codzienności i pozwoli Ci żyć zgodnie z życiem, jakie sobie ułożyłaś.

PanbKaludia juz nigdy nie bedzie twoim panem mozesz szukac jako Singielka ale to przedluzy twoja teapie do emetytury I nic nie da boisz sie zaufac I zaryzkowac szukaj dalej powodzenia..

Widzisz Klaudia Ulegla powinna byc stabilna oddana I sie starac Jesli to nie dla niej to po co w ta brac a Merzczyzni Dominujacy sa jak najbardziej mescy.

Tak, umysł jest jak komputer, można w psychice wgrać nowe oprogramowanie.

Natomiast te dziewczyny które w wyniku traumy z uległości swojej robią styl życia to Twojej rady za nic nie zrozumieją , nie pójdą niestety na psychoterapię bo myślą że się „spełniają”…

Natomiast komentarz o „panach męskich nie dominujących to jakieś nieporozumienie :

dominujący często są bardzo męscy ! I tu nie ma rozbieżności a Ty próbujesz generalizować…

sama byłaś uległa i znudziło Ci się czy tylko intelektualizujesz w temacie znanym Ci tylko teoretycznie ?

Klaudia moze masz racje. Tylko czy to nie wiąże się z zamykaniem do Merzczyzn? Drugiej osoby i troche brak kroków zdecydowania? Moze i masz rację piszesz napewno zdecydowanie przemyslanie ladnie ubralas to w Słowa ale czasami coś się zatraca a może zyskuje